ေနရာတကာ မေနာက္ေလနဲ႔
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္တုန္းက သာမာ၀တီမိဖုရားထံမွာ ခါးကုန္းေနတဲ့ ကၽြန္မ တစ္ေယာက္ရိွတယ္အမည္မွာ ခုဇၨဳတၱရာ (ခါးကုန္း) လို႔ေခၚပါတယ္။
မိဖုရားဟာ ေန႔စဥ္ ႐ွစ္အသျပာဖိုး ပန္းကို၀ယ္ခိုင္း၍ ဘုရားပန္းအိုးမ်ားကို လွဲလည္ေစတယ္ တစ္ေန႔ ပန္းသည္ရဲ႕ အိမ္မွာ ျမတ္စြာဘုရား တရားေဟာတာနဲ႔ ႀကံဳႀကိဳက္လို႔ ပန္း၀ယ္လာတဲ့ ကၽြန္မဟာ တရားေတာ္ကို ႐ုိေသစြာ နားၾကားခြင့္ ရလိုက္ေလေတာ့ အလြန္ဉာဏ္ပညာ ႀကီးရင့္ထက္ျမက္တဲ့ ကၽြန္မျဖစ္လို႔ ခ်က္ျခင္းပဲ ေသာတာပန္ တည္ေလတယ္။
သူဟာ ပိဋကတ္သံုးပံုကို အာဂံုေဆာင္နိုင္တဲ့ ဗဟုသုတ ဧတဒဂ္ ရပုဂၢိဳလ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတစ္ပါးရဲ႕ ခိုင္းဖတ္ ကႊ်န္ျဖစ္ေနရျပီး ခါးကုန္းေနပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာလည္း လို႕ဆိုရင္
သူဟာ ကႆပျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္တုန္းက သူေဌးသမီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ညေနခင္း ေရခ်ိဳးျပီး တဲ့အခ်ိန္ သနပ္ခါးလူးျပီးေတာ့ မွန္ေရွ႕မွာ အလွျပင္ေန ခ်ိန္မွာ ရဟႏၱာ ဘိကၡဴနီမတစ္ပါး အိမ္ေရာက္လာတယ္။ ဘိကၡုနီမ ေရာက္လာေတာ့ သနပ္ခါးလူးေနရင္းနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ သနပ္ခါးဘူးက သူနဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ေရာက္ေနတယ္။ အဲဒီ ေနရာကလည္း ခုန ဘိကၡဳနီမနဲ႕ နီးတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူက ထျပီးမယူခ်င္တာနဲ႕
အရွင္မ အဲဒီ္ဘူးေလးကို ခဏလွမ္းလိုက္စမ္းပါ လို႕ ဘိကၡဳနီမကို လွမ္းျပီးေတာ့ ခိုင္းလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ... ဘိကၡဳနီမက...
တကယ္လို႕ ငါမယူေပးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ငါ့ကို စိတ္ဆိုးလိမ့္မယ္ ရဟန္းမ တစ္ပါးကို စိတ္ဆိုးလို႕ရွိရင္ သူေသရင္ ငရဲေရာက္လိမ့္မယ္။ တကယ္လို႕ ယူေပးလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ျဖစ္ေလရာ ဘ၀မွာ ကြၽန္ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ငရဲက်တာထက္စာရင္ေတာ့ ကႊ်န္ျဖစ္ရတာက ေတာ္ပါေသးတယ္ဆိုျပီးဘူးေလးကို ယူေပးလိုက္ပါတယ္။
အဲဒီလို ဘိကၡဳနီမတစ္ပါးကို ကိုယ္ထက္ျမင့္ျမတ္တဲ့ သာသနာႏြယ္၀င္ပုဂၢိဳလ္ကို ခိုင္းခဲ့တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ကႊၽန္ျဖစ္ရပါတယ္။
ခါးကုန္းရတာကေတာ့ ဘုရားမပြင့္မီ ဘ၀တစ္ခုမွာ ဗာရာဏသီျပည္ နန္းေတာ္ထဲက ေရႊရံ ေတာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ဗာရာဏသီနန္းေတာ္ထဲမွာ ပေစၥက ဗုဒၵါအရွင္ျမတ္ ရွစ္ပါး ေန႕စဥ္ ဆြမ္းခံၾကြပါတယ္။ အဲဒီထဲက တစ္ပါးက နည္းနည္းခါးကုန္ေနတယ္။ အဲဒါကို ခုဇၨဳတၱရာေလာင္းလ်ာ ေရႊရံေတာ္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ၀ိုင္းဖြဲျပီး ေတာ့ စၾကေနာက္ၾက ျပီးဆိုရင္ တစ္ခါတရံမွာ သူက ကမၺလာအနီၾကီးကို သကၤန္းလို လုပ္ျပီး ျခံဳ ေရႊဖလားၾကီးကို သပိတ္လိုပိုက္ျပီးေတာ့ ငါတို႕ နန္းေတာ္ထဲ ဆြမ္ခံၾကြတဲ့ ဟို အရွင္ျမတ္က ဒီလိုဒီလို ကုန္းတယ္ဆိုျပီးခါးကုန္တဲ့ပံုလုပ္ျပပါတယ္။ ကြယ္ရာမွာ အေပ်ာ္သေဘာနဲ႕ ေပ်ာင္ေလွာင္ခဲ့ပါတယ္။ ကာယကံရွင္ကို လက္ညွိဳးထိုး စြတ္စြဲေျပာဆို ေစာ္ကားမွ အက်ိဳးေပးတာမဟုတ္ဘူး ကြယ္ရာမွာ အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုရင္ ကိုယ္တစ္ကိုယ္တည္း ေျပာဆိုေနရင္လည္း အကုသိုလ္ကံ အထေျမာက္တဲ့အေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။
အဲဒီလို ပေစၥက ဗုဒၵါကို ရည္ညြန္းျပီ း ကြယ္ရာမွာ ေနာက္ေျပာင္လိုက္တဲ့အတြက္ အဲဒီကံအက်ိဳးေပးက ဘ၀တိုင္းမွာ ခါးကုန္းရပါတယ္။
ကြၽန္အျဖစ္ေနရျပီး ခါးကုန္းေနရ ေပမဲ့ ဥာဏ္ေကာင္းျပီး ဗဟုသုတျပည့္စံုပါတယ္။
အဲဒီ လိုျပည့္စံုတာကေတာ့ ပေစၥက ဗုဒၵါအရွင္ျမတ္ရွစ္ပါး နန္းေတာ္ကို ဆြမ္းခံၾကြတာ တစ္ေန႕ေတာ့ ပူေနတဲ့ ႏွို႕ဃနာဆြမ္းေတြ ေလာင္းလွဴလိုက္တယ္။ နို႕ဃနာဆြမ္းေတြက ပူေနေတာ့့ သပိတ္ကလည္း ပူေတယ္ အဲဒီေတာ့ ပူေနတဲ့ သပိတ္ကို အရွင္ျမတ္မ်ား ေအးေဆးပံုမွန္အတိုင္းမကိုင္နိုင္ေတာ့ဘဲ ဟိုဘက္သည္ဘက္ ေျပာင္းလိုက္နဲ ႕ ဣေျႏၵမရျဖစ္ေနခ်ိန္ မွာ ခါးကုန္းတာေျပာင္ျပတဲ့ ေရႊရံတာ္မေလးက သူ႕လက္မွာ ပတ္ထားတဲ့ ေရႊလက္ေကာက္ရွစ္ကြင္းကို ခြၽတ္လိုက္ျပီးေတာ့...အရွင္ျမတ္တို႕...သပိတ္ေအာက္မွာသပိတ္ေျခအျဖစ္နဲ႕ အသံုးျပဳပါလို႕ အျပီးအပိုင္ လွဴခဲ့ပါတယ္။ အပူဒဏ္သက္သာေအာင္ ေရႊလက္ေကာက္ လွဴခဲ့တဲ့ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ကိေလသာအပူေတြ ျငိမ္းျပီးေတာ့ ဥာဏ္ပညာ ထက္ျမက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ထူး ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ျဖစ္လာခဲ့ရပါတယ္။
ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ယခုတစ္ေလာ လူ႔ခ်ိဳ႕ဟာ fbေပၚမွာ ရဟန္းသံဃာေတြရဲ႕ပုံေတြမွာ ေပါက္ပန္းေလးဆယ္ စာေတြေရးၿပိ္း အျပစ္ျပဳေလရိွၾကပါတယ္ ဒါဟာ အင္မတန္မွ အကုသိုလ္ ႀကိ္းတဲ့အျပစ္ပါ ခင္မ်ားတို႔ကေျပာၾကလိမ္ယ့္မ ကိုယ္ေရးတာမဟုတ္ဘူး fb ေပၚမွာ တင္ခ်င္တင္မွာပဲလို႔ ေျပာပါလိမ့္မယ္ မည္သူပဲေရးေရး မိမိက ရဟန္းသံဃာကို ႏိွမ့္ခ်အျပစ္ေျပာလိုေသာ စိတ္ဆႏၵပါေသာေၾကာင့္ အျပစ္ဟာ အတူတူပဲ ရရိွမွာျဖစ္ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား၏ သာသနာေတာ္ ႏွင့္ေတြ႕ၾကံဳေနခိုက္ အက်င့္မွန္ကို ေကာင္းစြာ က်င့္ၾကံပြားမ်ားခြင့္ရေသာအခ်ိန္အခါ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုသုတၱန္ အားၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ မေကာင္းေသာ ၀ဋ္ဒုကၡအေပါင္းမွ မေတြ႕ႀကံဳေစရန္ အလို႔ငွာ ကိုယ္၊ ႏႈတ္၊ စိတ္ တို႔ကို ေကာင္းစြာထိန္းသိမ္းၾကရန္လိုအပ္ပါတယ္လို႔ ဆိုရင္း.....
ေလးစားစြာျဖင့္
ဝင္းေက်ာ္ဦး
Comments
Post a Comment